حسینم حسینم حسینم حسینم
اشک من ناله من ، هدیه ناقابل من
این منو دعای من ، خدای من ، خدای من
تو مرا صدا زنی ،بنده من ، بنده من
من تورا صدا زنم ، خدای من ، خدای من
یا عبادی الذین اسرفو کلام تو
ربنا اغفر لنا ، ذنوبنا ، خدای من
به علی قسم مرا به صاحب الزمان ببخش
که بود امام و مقتدای من ، خدای من
جگرم خون شده از ، غریبی حسین تو
خانه دل شده کربلای من ، خدای من
تو و این زمین پر بلا دلم پریشونه غمه
فضای محزون چشات ستاره بارونه غمه
غمه عالم توی قلب من پا میذاره
نگاه من آسمون ابر بهاره
امید من دلخوشیه من همدم من
دل خواهر طاقت دوریتو نداره
حسینم حسینم حسینم حسینم
+ نوشته شده در سه شنبه دوم مرداد ۱۴۰۳ ساعت 18:46 توسط شیخ فخرالدین حجازی
|
بنام خدای بسیار بخشنده و بخشایشگر و مهربان